«ΟΜΙΛΟΣ ΚΡΑΣΟΠΑΤΕΡΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ»….

Κάποτε το αλκοόλ δεν ήταν τόσο ποικίλο,  με ουϊσκι, τζιν, βότκες, κοκτέϊλ κλπ. Το κρασί ήταν «ηγεμονικό» είδος μεταξύ των οινοπνευματωδών και  ευφορικών ποτών, η σχέση  μαζί του απασχολούσε   ιδιαίτερα   την ευρύτερη κοινωνία ,  η  δε κατάχρησή του ήταν θέμα σχολίων και  κριτικής – αν και η ελληνική κοινωνία ουδέποτε έφθασε στον παροξυσμό της ποτοαπαγόρευσης, όπως η αμερικανική του μεσοπολέμου….

Στην Αθήνα της δεκαετίας του 50 μεταξύ σοβαρού και αστείου σχηματίζονταν συλλογικότητες  και παρέες «κρασοφρονικής»  ιδεολογίας. Ανάμεσα σε αυτές και ο «Όμιλος Κρασοπατέρων Ελλάδος», που διέθετε μάλιστα και καταστατικό με έξη θεμελιώδη άρθρα :

 Άρθρο 1ον

Όταν πίνης να πληρώνης*. Η τράκα απαγορεύεται. Οι πατήρηδες δικαιούνται βοηθήματος από το Κρασοταμείον

Άρθρο 2ον

Κατώτατο όριον πόσεως 300 δράμια**, στην καθισιά. Οι ξεροσφύρηδες πρέπει να τυγχάνουν σεβασμού και εκτιμήσεως

Άρθρο 3ον

Ο Πρόεδρος δύναται να επιβάλη ποινάς και πρόστιμον από 100 έως 400 δράμια

Άρθρο 4ον

Οι κρασοσυνεδριάσεις γίνονται καθ’ εκάστην. Οι απουσιάζοντες αδικαιολογήτως τιμωρούνται.Οι πίνοντες σπίτι είναι προδότες

Άρθρο 5ον

Μετά την λήξιν των κρασοσυνεδριάσεων όσοι εκ των μελών παίρνουν ξυλιές, παντοφλιές, κατραπακιές και τα τοιαύτα, ανακηρύσσονται Μάρτυρες***

Άρθρον 6ον

Γίνονται δεκτοί εις τον Όμιλον Κυρίες και δεσποινίδες που πίνουν στην καθισιά τους τουλάχιστον 200 δράμια

 *Διατηρείται η ορθογραφία του κειμένου

**1 οκά =400 δράμια, 1 κιλό = 312,5 δράμια

*** Εξυπονοείται η  εν οίκω κακοποίησις  του μπεκρή  από την γυναίκα του…